فقط یه اسم نیست! درواقع یه زندگیه! وجودم به وجود اون بستگی داره!

کسیه که هروقت نبوده شبش گریه میکردم!

چند ماه نبودش! منم چند ماه اشک! اومد باز! منم جون گرفتم! زندگی دوباره رو شروع کردم!

توی اون چند ماه که نبودش همه چیزمو باختم!همه چیِز!

خیلی بدیا در حقش کردم! خیلی اذیتش کردم...!

برگشتنش باز واسه چند روز بود...![لبخند]

دوباره رفت! خورد شدم باز...![لبخند]

الانم نزدیک سال تحویله! نزدیک به عیده! نزدیک به سال نو هست!

اما...

بدون تو!![لبخند]

هیچ گونه حس امیدی به این سال جدید هم ندارم!

بازم خودم میمونمو خودمو اشکام!
اصلا دوس ندارم این سال نو بیاد! اصلا!!!!!!!!!

بدون مبینا هیچیو نمیخوام ! هیچیــــــــــــــــــــــــــــ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

این پی سی لعنتی ما هم که قاطی کرد و تنها چیزی که ازش توی پی سیم موند عکس عروسکشه که هروقت عصبیش میکردم اون طفلکو داغون میکرد [لبخند]

به امید برگشتنش[قلب]

لاو یو عشق من...![قلب][بوسه][لبخند][گل]

گفت عاشق شدن

گفتم بزرگترین شکست؟

گفت شکست عشق

گفتم بزرگترین درد؟

گفت از چشم معشوق افتادن

گفتم بزرگترین غصه؟

گفت یک روز چشم های معشوق را ندیدن

گفتم بزرگترین ماتم؟

گفت در عزای معشوق نشستن

گفتم قشنگترین عشق؟

گفت شیرین و فرهاد

گفتم زیباترین لحظه؟

گفت در کنار معشوق بودن

گفتم بزرگترین رویا ؟

گفت به معشوق رسیدن

پرسیدم بزرگترین آرزوت؟

اشک تو چشاش حلقه زد وبا نگاه سردی گفت مــــــــــــــــــــــــــــــــــــرگ

شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم خداحافظ

ولی هرگز نخواهی رفت ازیادم خداحافظ

و این یعنی در اندوه تو میمرم در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد و برف نا امیدی ب سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق و از دلبستگی هایم؟

چگونه می روی با اینکه می بینی چه تنهایم؟

خداحافظ،تو ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ، بدون تو گمان کردی که میمانم

خداحافظ، بدون من یقین دارم که میمانی

...هـــــــــــــــــــــــی تـــــــــــــــــــــــو

...بــــــــــــــــــــــــی مـعرفـــــــــــــــت

!میدونــــــــــی با این دل صاب مرده ما چی کار کردیــــــــــــــ؟

!هان؟! میدونــــــی؟

!خیلیـــــــــــــــــــــــــ نامردیــــــــــــــــــــــــ خیلیـــــــــــــــــــــــــــ

مگه بهت نگفتم نرو!؟ مگه نگفتم بهت که اگه بری نفسم میگیره,زندگیم داغون میشه؟

!هان؟! مگه نگفتــم؟

!حالا برو واسه خودت خوش باش و هلاک شدنمو تماشا کن

!...حیف اون همه اشکی که بخاطر تو ریختم+

خدایا شکرت........

ما دیگر فقیر نیستیم!!!!!

دیروز پزشک آبادی گفت:چشمهای پدرم.. پر از اب مروارید است!

به آنهایی فکر کن که هیچگاه فرصت آخرین نگاه و خداحافظی را نیافتند...

به آنهایی فکر کن که در حال خروج از خانه گفتند :
"روز خوبی داشته باشی"، و هرگز روزشان شب نشد.

به بچه هایی فکر کن که گفتند :
"مامان زود برگرد"، و اکنون نشسته اند و هنوز انتظار می کشند.

به دوستانی فکر کن که دیگر فرصتی برای در آغوش کشیدن یکدیگر ندارند
و ای کاش زودتر این موضوع را می دانستند.

به افرادی فکر کن که بر سر موضوعات پوچ و احمقانه رو به روی هم می ایستند
و بعد "غرور" شان مانع از "عذر خواهی" می شود،
و حالا دیگر حتی روزنه ای هم برای بازگشت وجود ندارد.

من برای تمام رفتگانی که بدون داشتن اثر و نشانه ای از مرگ،
ناغافل و ناگهانی چشم از جهان فرو بستند،
سوگواری می کنم.

من برای تمام بازماندگانی که غمگین نشسته اند و هرگز نمی دانستند که :
آن آخرین لبخند گرمی است که به روی هم می زنند،
و اکنون دلتنگ رفتگان خود نشسته اند،
گریه می کنم ...!

+ یکم "انسانیت" هیچ چیزی از ما کم نمیکند...!

++بشر یک "بودن" است و انسان یک "شدن".~>دکتر علی شریعتی ...!:)

من بچه بودم ، اونهم بچه بود همه چیز با یک شکلات شروع شد..من یک شکلات گذاشتم تو دستش..

اونهم یک شکلات گذاشت تو دست من..سرم بالا کردم ، سرش را بالا کرد..دید که من را میشناسه...

خندیدم .......

گفت : ...دوستیم ؟

گفتم : دوست ...دوست ...

گفت : ...تا کجا ؟

گفتم : دوستی که تا نداره !!!...

گفت : تا مرگ ؟...

خندیدم و گفتم : من که گفتم تا نداره !..

گفت : باشه تا پس از مرگ ؟..

گفتم : نه ...نه ...نه .....تا نداره !

گفت : قبول تا آنجا که همه دوباره زنده می شوند یعنی زندگی پس از مرگ بازهم با هم دوستیم...

تا بهشت تا جهنم تا هر جا که باشیم ......

خندیدم گفتم : تو تا هر جا که می خواهی تا بذار ....اصلا" یک تا بکش از سر این دنیا تاآن دنیا......

اما من اصلا" براش تا نمیذارم...

نگاهم کرد من هم نگاهش کردم باور نمی کرد ....

میدونستم اون می خواست حتما دوستی مان تا داشته باشه دوستی بدون تا را نمی فهمید

زندگی یعنی چکیدن همچون شمع از گرمی عشق آب شدن زندگی یعنی لطافت گمشدن در گرمی عشق

گفت : بیا برای دوستیمون یک نشون بذاریم...

گفتم : باشه ...تو بذار ...

گفت : شکلات ، هر بار که همدیگر را می بینیم یک شکلات مال تو یکی مال من ...باشه ؟

گفتم : باشه قبوله .....

هر بار میدیدمش یک شکلات میگذاشتم توی دستش ....

اونهم یک شکلات می گذاشت توی دست من باز همدیگر را نگاه می کردیمو می خندیدیم یعنی اینکه دوستیم ...دوست ...دوست .......

من شکلات هایم را باز می کردم می گذاشتم تو دهنم ....تند ..تند ..میک میزدم...!

می گفت : شکمو. تو دوست شکموی من هستی ...

اونهم شکلاتش را می گذاشت توی صندوقچه کوچک قشنگ ...

می گفتم : بخورش.....بخورش.....

می گفت : نه تموم می شود می خواهم تموم نشود برای همیشه بمونه ...........

صندوقش پر از شکلات شده بود هیچ کدامش را نمی خورد ...........

من همه شکلات هایم را خورده بودم ...

گفتم : اگر یک روز شکلات هایت را مورچه ها بخورند آنوقت چکار میکنی ؟

گفت : مواظب شون هستم مطمئن باش ...

می گفت : می خواهم نگهشون دارم تا موقعی که دوست هستیم....

ولی من شکلا ت هایم را می گذاشتم تو دهنم ...

می گفتم : نه ....نه .....نه ...

دوستی که تا نداره ...دیونه تو کدام کوهی که خورشید از دست تو می تابد چشم تو چشم ابر ایثار ..

که توی سینه تو خوابه

یکسال ...دو سال ....چهار سال ...هفت سال ......دهسال ......بیست سال حالا گذشته .......

او بزرگ شده من هم بزرگ شدم من همه ای شکلات هایم را خوردم اما اون همه ای شکلات هایش را نگه داشته...

اون آمده که امشب خداحافظی بکند....می خواهد برود ....بره آن دور دورا ...خیلی دور.....میگه میرم اما زود برمیگردم ....اما من که میدونم اون دیگه بر نمی گرده ......یادش رفت بمن شکلات بده من که یادم نرفته .....

یک شکلات گذاشتم کف دستش.گفتم این برای خوردنه ....بخورش و یک شکلات هم گذاشتم کف اون دستش و گفتم : اینهم آخرین شکلات برای صندوقچه کوچیکت ........

یادش رفته بود که اون یک صندوقچه داره برای شکلات هایش .....هر دو تا را خوردش......

خندیدم ...میدونستم دوستی من تا نداره ....میدونستم دوستی اون تا داره مثل همیشه ....

خوب شد همه شکلا ت هایم را خوردم...اما اون هیچ کدامش را نخورده .....

حالا با یک صندوق پر از شکلات های نخورده ......چکار میکنه ........!!!؟

بعدش این آهنگ را براش زمزمه کردم .......

این دیگه فکر نداره ...

وقتی می شنوی می گم تو برو با من نمون ....

حتی اسمم را نیاور .....

اگر یک شب دیگه .....

زیر بارون قدم زدی .....

این را بدون که تموم فکر من .......

پیش تو بود ....پیش تو بود ...........

مثل تو .....توی زندگیم هیچ کس نبود ..........

هیچکس نبود ..........!!!!

در پایان این حکایت حقیر به این نتیجه رسیدم که دوستی های آدمیان در این برهه از زمان و در این دنیای خاکی و فانی دارای .....تا .....میباشد و بهترین و با ارزش ترین دوستی می تواند فقط با پروردگار متعال باشد که دوستی با خداوند با ارزشترین و بدون ..." تا .." است و دوستی داناتر و بخشنده تر و مهربانتر از او وجود ندارد ،پس سعی و تلاشمان این باشد که هر روز طناب این الفت و دوستی محکم تر از روز قبل شود.....

+ آشغالی بیش نبود...!

+ بهش گفتم برگرد ولی اون با تمام بی رحمی گفت نـــــه!!! مگه یه آدم چقدر میتونه دلسنگ باشه!؟!؟ منتظرتم 3>

گریه میکنم پاک میکنم!

میشکند بازسازی و پاک میکنم!

کثیف میشود پاک میکنم!

کلا پاک میکنم! از یاد میبرم!

ولی...! تا کی...!

این پاک کردن ها تا کی...! این از یاد بردن ها تا کی...!

تا کی نتوانم حرفهایم را بزنم و موقع نوشتن بازم پاک کنم...!

تا کی گریه کنم و پاک کنم اشکهایم را...!

تا کی این دل صاب مرده ما بشکند و باز هم بازسازی و پاک کنم...!

تا کی خودم را زمین خورده ببینم و بازم پاشم و پاک کنم و از نو شروع کنم...!

خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا...!

تو هم خیلی وقته منو تنها گذاشتی...!

توهم مثل خیلیا که مهم بودن واسم Delete+Ignore کردی...!

ولی تو وجودم بودی...! تو از همه چیزم خبر داشتی...! تو درکم میکردی...! میدونستی دردم چیه...!

تو دیگه چرا...!

چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا...!

همه چیز رو به راه است و خوب

تنها..تنها..دل ما دل نیست...!

+ M.G.H_95 تو هم...! این بود جواب این همه...! مرسی

++ بازم حرف همیشگیم...! بهترین راه واسه رهایی از این مشکلات مرگه...! جاست مرگ...!

تا زنده بود ، تا زماني که چشمهايش از زندگي سرشار بود ، فقط يادگار چشمش مرا شكنجه

پادشاه فصل ها پاییز نیست

آسمان دلگیر ابر ها پریشان

آسمان غم آلوده ابر ها گریان

پادشاه فصل ها پاییز نیست

فصل بی برگی فصل مرگ

فصل تنهایی فصل غم آلود

پادشاه فصل ها پاییز نیست

همه جا غم آلوده

زندگی پایان رسیده

پادشاه فصل ها پاییز نیست

وقتشه ،وقتشه رفتن،وقتشه

وقتشه،از تو گذشتن وقتشه

مهلت تولد دوباره نیست

مردن دوباره من وقتشه

دیگه دیره واسه گفتن

این کلام آخرینه

فرصت ضجه نمونده

لحظه های واپسینه

دیگه با عاطفه دشمن

واسه دلتنگی رفیقم

توی شط سرخ نفرت

بی صدا ترین غریقم

من عروسک کدوم بازی وحشت

من عروس قحطی کدوم تبارم

که مثل تولد فاجعه سردم

که مثل حادثه آرامش ندارم

سردو ساده و شکسته

آینه ی قدیمی ام من

با چراغ و گل غریبه

با غبار صمیمی ام من

می مونم زیر هجوم

سنگی آوار کینه

واسه بازیچه نبودن

آخر بازی همینه

هرکس دیروز مرا دیده جوانی شکسته نا خوش دیده است

ولی امروز من

پیر زنی قوزو میبیند با موهای سفید ،چشمهایی واسوخته

و لبی شکری

من میترسم از پنجره اتاقم به بیرون نگاه کنم

در آینه به خودم نگاه بکنم ...

آیا مقصودم نوشتن وصیعت نامه است ؟

هرگز ،چون نه مال دارم که بخورند و نه دین دارم که شیطان ببرد

وانگهی چه چیزی روی زمین میتواند برای من کوچکترین ارزشی داشته باشد

آنچه که در زندگی بوده است از دست داده ام

گذاشتم و خواستم از دست برود ....

من همیشه گمان میکردم خاموشی ها بهترین چیز هاست ،گمان میکردم

که بهتر است آدم مثل پوتیمار کنار دریا بال و پر خود را بگستراند و تنها بنشیند

ولی حالا دیگر دست خودم نیست چون آنچه که نباید بشود شد

من هیچ مایل نیستم لاشه خود را نجات بدهم ......

ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

فراموش می کنم

فراموش می کنم تقدیری را که با تو رقم خورده شد

فراموش می کنم لحظاتی را که با تو سپری شد

فراموش می کنم نفسی را که با نفس تو هماهنگ شد

فراموش می کنم دلی را که برای وداع تو ترک خورده شد

فراموش می کنم اشکی را که برای انتظار تو جاری شد

فراموش می کنم رویاهایی که با تو پروزانده شد

فراموش می کنم ارزوهایی که با وجود تو محقق شد

فراموش می کنم خونی که با نبض تو در رگ هایم جاری شد

فراموش می کنم

فراموش می کنم

زندگی!

دوست!

تو....

همه چیز را فراموش می کنم

من می توانـــــــــــــــــــــــــــــــــم...

از ته دل میخواستم و آرزو می کردم کهخودم را تسلیم خواب

فراموشی بکنم . اگر این فراموشی ممکنمیشد ، اگر

میتوانست دوام داشته باشد ، اگرچشمهایم که بهم میرفت

در وراء خواب آهسته در عدم صرف میرفتو هستی خودم

را احساس نمی کردم ، اگر ممکن بود دریک لکه مرکب ،

در یک آهنگ موسیقی با شعاع رنگین تمامهستی م ممزوج

میشد و بعد از این امواج و اشکالآنقدر بزرگ میشد و میدوانید

که بکلی محو و ناپدید میشد بآرزوی خودرسیده بودم

سلام ...

.

احساس… سیری چند؟؟!
آدم هــای عجیبـــی دارد اینجــا!
دوستــی هــایشان نـــاگهانی ســت
دلبستــن شـــان غریـــب است
و رفتــن شان آشنـــا…!

❤❤❤❤ ❤❤❤❤ ❤❤❤❤

تحویل نمیگیرم…!!
سالی را

که بدون حضور تـــــــــــو تحویل شود…

❤❤❤❤ ❤❤❤❤ ❤❤❤❤

بهار ثانیه ثانیه از راه میرسد
و اینجا کسی هست که به اندازه

تمام شکوفه های بهاری دوستت دارد . . .

❤❤❤❤ ❤❤❤❤ ❤❤❤❤

در این نوروز باستانی خیال امدنت

را به اغوش خسته می کشم . . .

دوستان عزیزم عیدتون مبارک

از عشـــــــــــق سرودها بســــازییم و بســــراییم برای هم

بیـــــــا و بهــــــــــــانه زنــده بودنم باش

بیـــــــــا و مرا بنشــــــــــــان در برتــــــــــــــ

و برایــــــــــم از لحظــــــــــه های بـــودن سخن بگو

دســــــــــتم را بگیر؛مقصــد نزدیــــــــــک است

ای همســــــفر من در جاده عشــــــــــــــق

با تـــــــــــو می رســــــم به حجـــــــم سبز خدا

آســــــمان را با همه ســــــــــــتارگانـــــــش دوســــــــــت دارم

اما من؛هر شـــــــــب به شـــــوق آن ستاره

که دیده نمیشود به آســمان مینگرم

می دانـــــم که روزی پیــدایش خواهـــــــم کرد

چه نـــــــــــرم ولطــــیف می رویــــددرجهـــــــان اندیشه ام

تن پـــوش آبی آرزوهــــــایت و چه بی قرارند

در نوازش بـاد گیســــــوانت

گونــــــــــه هایت ژرفای آســـــــمانی اســت

که بی هـــیچ ستـــآره تو را درخشـــــید

و چه زلال....

چشمــــه هایی که تو را جوشـــید

نِگاهَت را اَز مَن نَگیر بــِه چِشمانَم نَگاه کُن...

بِبین هَنوز تَصویر تو دَرآینهِ چِشمانَم حَک شُده اَست..

شِعرهایَم راویانِ خوبی بَرای بَیانِ دِلتَنگی هایَم نیستَند....

شایَد چِشم هایَم بـِهتَر بـِتَوانَند دِلتـَنگی اَم را مَعنا کُنند

کاش لَحظهِ هایِ تو خالی اَز مَن نَبود...

کاش بَرایَت مانَند نَسیمی رَهگُذَر نَبودَم..

کاش مِثل نَفَسهایَت هَمیشِه دَر کَنارَت بودَم....

آن لَحظهِ کِه دَستِ سَرنوشت مَرا با تو آشنا کَرد...

گُمان میکَردَم فَقَط لَحظهِ هایَم را بـِبازَم..

اَما اَکنون هَمه چیز را باختَم مَن تورا نیز باختَم....

بیا دَستهایَم رابـِگیرشایَد پـِیوَند دَستهایمان

پُلی باشَد بَرای پـِیوَند دوباره قَلبهایـِمان

شَب چِشم هایَم را بــِه اُمید دیدَنِ تو میبَندَم...

مَن هَمیشِه تو را دَر ماوَراءِخیال جایی کِه هیچکَس..

هیچ چیز حَتی غُرورَت نِمیتَوانَد اَز مَن بـِگیرَد دارَم...

تو هَمیشِه هَمراهِ هَمیشِگی لَحظهِ هایِ دِلتَنگی وَتَنهایی مَن هَستی

بازهَم حَسرَت زَده وَ دِل شِکَستِه دَر اِنتظارِ دیدَنِت هَستَم...

کِی میایی اَز سَرزَمین نَخل و آفتاب

اِی گَرما بَخش لَحظِه هایِ تَنهایی وَ دِلتَنگی اَم

مَن تازِه شُروع شُدِه اَم مـگذار تَمام شَوَم....

مَرا دَر مِهمانخانِه قَلبت بـِه یـِک فِنجانِ عِشق وَ مُحَبَت دَعوَت کُن....

دَر پیله ای سوزان تَر اَز خورشید ؛

بَدین سان بی صَدا دَر خویش می سوزَم.

وَ ازآثارسوختَن دَر میان حَدقهِ چِشمانِ تو

با حَسرَتی تَبدار سُرود تازه ای اَز عشق می سازَم.

مَن اَز نَقش تَبَسُم های زَخمی بَر لَبانَم؛

وَ از عُمق جَراحَت های اِحساسَم ؛

کِه اَز زیبایی چِشمانِ تو دَر شِعر مَن بَرجای ماندِه؛

بَرای روح مَغلوبَم هَزاران واژه زَخم خوردِه وَ

مَجروح می سازَم.

مَن اَز آغازِ شَب تا مَرز صُبح؛

با آیـِه هایِ عِشق دَر خَلوَت تو را با شِعر می خوانَم.

تو را تِکرار کُنان بَر دَفتَرَم تَرسیم می سازَم.

وَ اَزمَفهوم نام تو ؛دَر آن تاریکی ممتد

هزاران شُعله کوچک وَ هزاران روشنَک

بایادِ تو دَر قَلبِ شَب تَصویر میسازَم.

وَ انگاه بی رَمَق باروشنَک هایِ خیالی

تاسَحر بیدار می مانَم.

تو را دَر لَحظهِ دِلتَنگی وَ تَردید

دَرون شِعر هایَم می یابَم.

وَ این راهیست بَرای لَمس تو؛

میان واژهِ های بالغ اِحساس. ...